Mondig op Zondag 2025: ‘Zoals de regenboog aan de hemel is, zo is uw zegen over ons’
Landgoed Mennorode stroomt langzaam vol met mensen. Jong en oud, alleen of samen, voor Mondig op Zondag – een dag van bezinning, ontmoeting en inspiratie. Lachende gezichten en geroezemoes vullen de tent, het Voorplein. De aarde onder hun voeten voelt stevig, als een uitnodiging om stil te staan bij wat ons verbindt.
Het thema dit jaar was Voeten in de aarde. Duurzaamheid staat centraal. Niet alleen in ecologische zin, maar ook als spiritueel en sociaal fundament. Wat betekent het om geworteld te zijn – in je geloof, in de gemeenschap, in de wereld – of juist niet?
Na een opening door Miekje Hoffscholte-Spoelder, raakt hoofdspreker Chautuileo Tranamil de zaal met haar verhaal over mensenrechten, verbondenheid met de natuur en de kracht van inheemse perspectieven. Ze sluit haar verhaal af met een ritueel, genaamd Trafkintu. Hierbij gaat het om onze intenties, die van onze voorouders, onze generatie en toekomstige generaties. Een ritueel met een draad die de zaal verbindt. Er wordt geluid gemaakt, begeleid door een traditioneel slaginstrument. In een cirkel worden windrichtingen, seizoenen, generaties en toekomst aan elkaar verbonden. Mensen worden uitgenodigd om steentjes neer te leggen in de cirkel. Steentjes bij dingen die verbinden, of waar ze hulp bij nodig hebben. Als een kaarsjesritueel in een Iona- of Taizéviering.
Seizoenen, windrichtingen, verleden en toekomst. Alles heeft met alles te maken
Na dit ritueel gaat de dag over in de workshops. In ‘Klimaatbestuivers’ worden praktische ideeën gedeeld om als gemeenschap klimaatverandering tegen te gaan. In ‘Worteltrekken’ reflecteren deelnemers op erfgoed en toekomst. En er zijn mensen die hun plek vinden in ‘Aarden in de kerk’, terwijl ‘Vrede in Palestina’ ruimte biedt voor dialoog over rechtvaardigheid en solidariteit. In de workshop over doopsgezinden en activisme staat workshopleidster Jet van Vrede met een ‘daden gaan woorden te boven’ overhemd voor de groep. Dat het maar duidelijk is. Met ds. Henk Leegte wordt er gebijbeld en in de workshop over hoop wordt geprobeerd hoop te oefenen en te houden in bange tijden. Er wordt bewogen tijdens ‘Aardedans’ en in de workshop van Ellen van Houten wordt nagedacht over zinvol ouder worden. Elk onderdeel biedt een andere ingang tot hetzelfde verlangen: om met beide voeten in het leven te staan, geworteld en betrokken.
Tijdens dit alles is er voor de kinderen en jongeren van alles te doen. Niet alleen wordt er voorgelezen en getekend over de seizoenen, windrichtingen en generaties en de verbinding tussen al die dingen, maar ook de AKC verzorgt een programma. Rennend door Mennorode en de omgeving worden opdrachten gedaan voor punten.
Na de workshops en de lunch is er een heel randprogramma. Er is ruimte voor creativiteit: er worden tegelwijsheden verzonnen en er worden zaadbommen gemaakt. Er worden liederen ingestudeerd en op de informatiemarkt presenteren organisaties hun werk. Verder nodigt de natuur rondom Mennorode uit tot verstilling, tot een wandeling, tot een moment voor jezelf.
Water wordt in de aarde gegoten
De dag wordt afgesloten met een viering onder leiding van ds. Geke van Vliet en ds. Iris Speckmann. In woorden, muziek en rituelen komt alles samen. Kinderen staan met kannen water in hun handen, die ze voorzichtig schenken bij een schaal met aarde. Het is een ritueel dat symbool staat voor zorg, voor leven, voor verbondenheid. Er wordt gedeeld, in woorden vanuit de workshops en in chocola. En niet zomaar chocola. De chocola van Tony Chocolonely, die zich kenmerkt door de ongelijke verdeling van de repen. De stukken worden gebroken en gaan de zaal rond. Wie durft het grote stuk chocolade te pakken? De aarde, het geloof, de gemeenschap – ze vormen een cirkel waarin ieder welkom is.
Aan het einde van de dag, als de mensen onder de klanken van ‘We are marching (walking) in the light of God’ de zaal verlaten en weer richting hun eigen plek gaan, blijft er iets hangen. Een gevoel van verbondenheid, van verdieping, van een gemeenschap die niet alleen bestaat uit mondige mensen, maar uit allerlei soorten mensen. Mondig op Zondag 2025 was geen evenement met spektakel, maar een dag van betekenis. De zegen stond als een regenboog boven ons en omhelsde. De regenboog die iets weergeeft van de verscheidenheid van de gemeenschap en iedereen die daar onderdeel van is. Een dag waarop de lachende gezichten minimaal net zo veel zeiden als de woorden.
Tekst en beeld: Kalle Brüsewitz
